Zeg het maar: wat ga je doen?

Voor de deuropening: Annelies Hutten en Stephan van Embden

Het ligt niet per se voor de hand: twee Nederlandse zorgaanbieders die elkaar ontmoeten in  Portugal. Maar het wordt logisch als je weet dat beide organisaties zich inzetten voor dezelfde soort doelgroep, die soms gebaat is bij een herstelperiode in het buitenland om zich te ontworstelen aan een ongezond netwerk en oude patronen. Annelies Hutten van Terwille vertelt wat het werkbezoek opleverde.

‘Het was even zoeken, daar in Portugal, maar directeur Stephan van Embden wist ons op afstand naar het terras te leiden waar we elkaar zouden ontmoeten. Al tijdens de koffie herkende ik veel in hoe Stichting OnderDak haar doelgroep benadert. Net als bij Terwille bestaan er voor hen geen hopeloze gevallen. De gewoonheid, het eindeloze vertrouwen in mensen met complexe problematiek en het aangaan van wat nodig is … daarin hebben we elkaar gevonden. We gaan allebei uit van eigen kracht en vooral ook van gelijkwaardigheid.

Na de koffie nam Stephan ons mee naar een karakteristiek, Portugees huis. De cliënten en het echtpaar dat hen begeleidt, waren bezig in de tuin, rommelden in de keuken en deden al die gewone dingen die je doet als je ergens woont en leeft. Wij hebben eenzelfde soort locatie, maar dan in Frankrijk. Mensen zijn daar even helemaal weg uit Nederland en dat is soms echt nodig, omdat hun netwerk destructief is geworden. De eerste twee weken genieten ze enorm van de rust, maar daarna komt toch de vraag “Wat nu?” Terwille geeft daarop hetzelfde antwoord als Stichting OnderDak: “Zeg het maar: wat ga je doen? We organiseren het niet voor je, maar we helpen je wél!” Hun gewone leven moet weer ‘aan’.

Stephan benoemde wat wij ook ervaren: je steekt je nek uit voor cliënten, wilt hen bieden wat ze nodig hebben, maar bent je tegelijkertijd bewust van de lijntjes waarbinnen je moet blijven. Dan kan je soms verantwoord een risico nemen, maar dat zorgt nog weleens voor een spanningsveld: we moeten ons werk en het ‘waarom’ vaak uitleggen aan gemeenten, verzekeraars en buurten. Het vraagt bij tijden nogal wat durf en creativiteit om voor je doelgroep te staan. Achteraf hoorde ik dat ons bezoek Stephan extra handvatten heeft gegeven om de positieve insteek vast te houden. Dat is het mooie van uitwisseling: een frisse blik en inspiratie helpen je om uit je dagelijkse praktijk te stappen en nieuwe invalshoeken te zien. Voor ons werkt dat precies hetzelfde.

We hebben Stichting OnderDak dan ook van harte uitgenodigd om naar Groningen te komen. Dan kunnen we verder praten en onderzoeken wat we voor elkaar kunnen betekenen. Ik kan me voorstellen dat klanten die niet lekker zitten in Groningen een plek kunnen vinden in Arnhem, en vice versa. Of dat OnderDak in Portugal een plek biedt aan Spaanstalige vrouwen die wij helpen om uit de prostitutie te stappen. Het zou mooi zijn als we in de toekomst op elkaar terug kunnen vallen, als we een soort ketensamenwerking kunnen starten. Want het onderweg gaan met cliënten is vaak complex, dus hoe meer kennis en kunde we delen, hoe beter; deze uitdaging gaan we beiden niet uit de weg!’